Vijgen – 6

Even terughalen, de resultaten van het bezoek aan Frankrijk

14457434_1853890254829838_7864449321415477097_n

Op de foto van links naar rechts en van boven naar onder:

    • Vijgenwijn
    • Vijgen op rode wijn
    • Vijgenlikeur (macereren van de vijgen in pure alcohol)
    • Vijgenmosterd
  • Vijgenazijn op zijn Frans, ofwel Vinaigre avec pulpe de Fique

De Vijgenazijn op zijn Frans was eigenlijk direct klaar, hoewel het nog wel even mocht rijpen. Bij het proeven na het maken bleek heel duidelijk dat de smaken van de verschillende ingrediënten nog geen eenheid vormde. De eerste smaak was zuur, daarna volgde de losse zoetig fruitige smaak van de vijgenpulp om vervolgens weer te worden afgelost door het zuur.

De Vijgen op rode wijn was ook al klaar na het inmaken in Frankrijk. Zes potten om een jaar heerlijk van te kunnen genieten. Lees ook mijn blog Vijgen – 7.

De Vijgenmosterd was na het inmaken ook klaar, hoewel nog niet af. De mosterdzaden zouden hun smaak moeten gaan afgeven aan de vijgencompote. Een proces waar nog wel één à twee maanden overheen kon gaan? Lees voor het resultaat Vijgen – 10.

De vijgenwijn, en dan bedoel ik niet de wijn die gemaakt wordt voor de azijn, maar een wijn op basis van het recept vergelijkbaar aan dat van Notenwijn. Maar dan de noten dus vervangen door vijgen. Snapt u het nog? Zie ook bij Vijgen – 9.

De Vijgenazijn heeft nog even staan gisten toen we thuis waren, maar heb ik daarna door de pers gehaald tot een soort vijgenwijn, waarna ik hem aangezuurd heb met de Vijgenazijn 1.0 uit mijn eerdere blog (Vijgen – 2) en een azijnmoeder heb toegevoegd. Zo kon ie weer een paar maanden staan. Zie verder bij blog Vijgen – 8.

Als laatste de Vijgenlikeur. Volgens de recepten zou het marcereren wel twee weken tot een maand mogen duren. Doordat de pot wat uit het oog geraakt was heeft het zeker een maand gestaan. De groten stukken vijgen eruit gefilterd en het restant met suikerwater tot likeur met 30% alcohol gemaakt. Nu nog een maand of twee staan om op smaak te komen. Zie verder bij blog Vijgen – 9.

Notenazijn – 1

Drie jaar geleden kreeg ik van mijn zoon een flesje olie en azijn uit Frankrijk. De azijn was een notenazijn, wat ik toch maar een rare combinatie vond, noten met zuur…?!!? Daardoor zijn de flesjes eigenlijk een lange tijd blijven staan en wat in de vergetelheid geraakt. Afgelopen voorjaar vond ik het toch tijd om ze eens uit te proberen, wetende dat zeker de olie er niet beter op wordt naarmate die langer blijft staan. En wat schetst mijn verbazing…. Die notenazijn blijkt hemels te zijn!
Volgens het etiket ook helemaal niet moeilijk te maken. Een goede azijn met een noten-essence. Dat klinkt me toch echt te makkelijk in de oren, maar is wel typisch Frans: waarom moeilijk doen als het makkelijk ook geld oplevert.

Zoektocht

Het eerste obstakel was de vraag om welke noten het nu eigenlijk ging. Niets op het etiket gaf voldoende informatie prijs om daar achter te komen. Het beetje geluk kwam afgelopen najaar tijdens de uitnodiging om in een prachtig huis in Zuid-Frankrijk met de vrouw des huizes de vijgen te verwerken tot wat we ook maar konden bedenken. Rondkijkend in de regio, die ongeveer dezelfde was als waar mijn zoon drie jaar geleden verbleef, werd duidelijk dat de gebruikte noten mogelijk hazelnoten, maar naar alle waarschijnlijkheid walnoten zouden zijn. Dat moest een goede start opleveren!
Dat bleek toch iets moeilijker dan gedacht. Mijn vaste adresjes bleken de walnoten-essence niet zo maar in huis te hebben en ook het bestellen bleek toch wel heel veel voeten in aarde te hebben. Eigen essence maken… Nee, zover was ik nog niet! Uiteindelijk wel op internet gevonden, maar om minstens evenveel voor de verzending te betalen als de essence zelf, dat gaat me toch te ver!
Vooral ook omdat ik in mijn omgeving en in mijn kennissenkring zo aan het benodigde ingrediënt komen kan.

Het belangrijkste ingrediënt van de notenazijn: Walnoten

DIY notenazijn

De gedachte bleef broeien tot ik afgelopen weekeinde een grote doos walnoten in de schoot geworpen kreeg. Dat moest het teken zijn waar ik al die tijd op heb zitten wachten. Eigen essence maken, zoals al gezegd, dat zat er niet in. Maar waarom niet de noten gebruiken, zoals ook de kruiden en zelfs citroenschil gebruikt wordt: Macereren.
Op internet had ik inmiddels twee recepten gevonden die begonnen met azijn als basis, maar dat is mij te makkelijk! Overigens wijken de twee recepten wel heel erg van elkaar af, alsof er een tikfout bij één van beide gemaakt is. De ene schrijft over 50 gram noten per liter, de ander gebruikt 500 gram (gepeld). Dan moet mijn eerste probeersel maar volgens de gulden middenweg: 250 gram gepelde noten in 1 liter witte wijn.
Witte wijn inderdaad, dus wel met een kleine aanpassing. Het idee is dat de alcohol in de witte wijn andere smaken zal onttrekken dan de azijn alleen. Dus beginnen met witte wijn, die om laten zetten tot azijn met de noten erin levert een ander resultaat (hoop ik).

De gepelde walnoten verwerkt in de azijn.

Aldus geschiedde… Noten pellen en aan de witte wijn toevoegen, wat dagen laten trekken in de hoop dat de noten naar de bodem zakken (dan krijgen de schimmels minder kans) en dan met de azijnmoeder enten. Het geheel dan enige tijd laten staan en maar hopen dat het ook wat worden gaat.

Resultaat van de notenazijn volgt later…